Spondyloza lędźwiowo-krzyżowa bez mielopatii

Co to jest spondyloza lędźwiowo-krzyżowa?

Kręgosłup składa się z wielu oddzielnych kości zwanych kręgami, a rdzeń kręgowy biegnie przez środek. Kręgi są oddzielone miękkimi krążkami chrząstki, które umożliwiają pewien ruch, a także działają jako amortyzatory. Z wiekiem dyski te mogą się zużywać i ulegać przepuklinie (wybrzuszaniu się), a kręgi zaczynają ocierać się o siebie podczas ruchu. Rezultatem jest postać choroby zwyrodnieniowej stawów zwana spondylozą, która może powodować ból i sztywność.

Kręgosłup dzieli się na pięć obszarów w zależności od kształtu i wielkości kręgów:** dwa największe obszary tworzące dolną część pleców nazywane są kręgosłupem lędźwiowym i kością krzyżową. Zatem „spondyloza lędźwiowo-krzyżowa” to choroba zwyrodnieniowa stawów w dolnej części pleców.

Co to jest mielopatia?

Jeśli przepuklina krążka uciska rdzeń kręgowy, może to spowodować uszkodzenie rdzenia, co nazywa się mielopatią. „Spondyloza bez mielopatii” oznacza spondylozę, w której nie doszło do uszkodzenia rdzenia kręgowego.

Skąd mam wiedzieć, czy to mam?

Ponad 80% osób w wieku powyżej 40 lat cierpi na jakąś postać spondylozy, ale nie zawsze powoduje ona objawy. Ponieważ stan postępuje z wiekiem, objawy częściej pojawiają się u osób starszych. U pacjentów ze spondylozą lędźwiowo-krzyżową objawy obejmują ból i sztywność w dolnej części pleców, często najbardziej zauważalne po porannym wstawaniu lub po dłuższym siedzeniu. Niestety aktywność fizyczna może powodować dalszy ból, szczególnie przy powtarzalnych ruchach, takich jak zginanie i podnoszenie.

Zmiany kostne i ścieńczenie krążków międzykręgowych mogą powodować ucisk nerwów odchodzących od rdzenia kręgowego (nawet jeśli sam rdzeń nie jest uszkodzony). Jeśli tak się stanie w przypadku spondylozy lędźwiowo-krzyżowej, efektem może być drętwienie, mrowienie, osłabienie lub piekący ból nóg.

Jakie zabiegi są dostępne?

Zmiany zwyrodnieniowe powodujące spondylozę lędźwiowo-krzyżową nie są odwracalne, dlatego leczenie koncentruje się na łagodzeniu objawów i poprawie jakości życia.

• Samoopieka i zmiany stylu życia: Istnieje kilka prostych kroków, które pacjenci mogą podjąć, aby złagodzić objawy i pomóc organizmowi wytrzymać i dostosować się do choroby. Na przykład utrata wagi i utrzymanie rozsądnej wagi zmniejszy obciążenie pleców, a kontynuowanie normalnych czynności w miarę możliwości pozwoli zachować mobilność kręgosłupa.
• Ćwiczenia: Poza normalną aktywnością fizyczną, taką jak regularne chodzenie, lekarze zalecają ćwiczenia rozciągające i wzmacniające mięśnie. Joga jest również korzystna w przypadku bólu pleców.
• Fizjoterapia: Może obejmować masaże, zabiegi ciepłem i zimnem oraz stymulację elektryczną, a także dalsze ćwiczenia i korekcję postawy.
• Leki: W celu zwalczania bolesnych objawów stosuje się leki przeciwbólowe, niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) i leki zwiotczające mięśnie.
• Zastrzyki: Steroidy lub środki znieczulające (lub oba) można wstrzykiwać w różne części kręgosłupa, w zależności od źródła i rodzaju bólu.
• Terapie alternatywne i wspomagające: Stwierdzono, że akupunktura, akupresura, chiropraktyka i leki ziołowe przynoszą korzyści niektórym pacjentom.
• Chirurgia: Interwencje niechirurgiczne są zwykle skuteczne, więc operacje nie są rutynowe. Dwie sytuacje, w których może być to konieczne, to zmniejszenie nacisku na nerwy rdzeniowe z powodu poważnych powikłań neurologicznych; oraz do stabilizacji kręgosłupa w przypadkach, gdy stawy kręgowe stały się na tyle ruchliwe (np. na skutek utraty chrząstki), że istnieje ryzyko wystąpienia dalszych uszkodzeń.